Claudino heeft een mooie blog geschreven en ik ( lees chat gpt ) heb hem even vertaald.
Goedemorgen!
Ere zij God voor Zijn oneindige genade.
We hebben weer een kamp afgerond met de pre-tieners van de favela Serra. Het waren twee weekenden achter elkaar, en ondanks de vermoeidheid was het geweldig om onze God te dienen. Vaak, wanneer we buiten de favela zijn, hebben we geen idee wat er werkelijk daarbinnen gebeurt. Het trieste is dat, door de fouten van de ouders, uiteindelijk de kinderen lijden.
In dit kamp hadden we een heel speciaal geval. We ontvingen Miguel, een jongen met een beperking. Ons kamp zit vol uitdagende activiteiten, en in het begin dachten we: “Laten we Miguel foto’s laten maken, zo zal hij zich niet buitengesloten voelen.” We deden dit omdat we hoorden dat zijn eigen familie hem beperkt en hem veel dingen niet laat doen vanwege zijn beperking.
Maar al snel begrepen we dat we deze beperking niet moesten accepteren. Dus vroegen we aan Miguel of hij wilde proberen mee te doen. Een beetje onzeker antwoordde hij ja. Tot onze verrassing lukte het Miguel om bijna alle activiteiten te doen!
De volgende dag kwam de grootste uitdaging: een wandeling van bijna twee uur, bergop en bergaf, dwars door het bos, alleen maar om bij een waterval te komen, daar tien minuten te blijven en dan weer terug te gaan. De grote vraag was: “Nemen we Miguel mee of niet?” We besloten hem mee te nemen, maar spraken af dat, als het niet lukte, iemand met hem terug zou gaan.
Tot eer van God ging Miguel mee én kwam hij terug met iedereen. We geloven dat dit waarschijnlijk het gelukkigste weekend van zijn leven was. 🙌
Ons volgende kamp zal over een maand zijn. We blijven actief in het werk met deze jongeren, door hen te helpen in God te geloven en ook in hun eigen potentieel. We vragen u om voor ons te bidden. Deze week hebben we al activiteiten in de favela en aanstaande zaterdag zal mijn vrouw geopereerd worden.
Moge God u zegenen met een goede week!
“— Als u kunt? — zei Jezus. — Alles is mogelijk voor wie gelooft.”
Marcus 9:23